تقدیم به گل نازم

   حسرتی گر به دلم هست همان دوری توست

      من پرستوی خزان دیده و خاموش توام

              اگر عاشق شدن یک گناه است

           دل عاشق شکستن صد گناه است

              نکته روز

هر وقت ناامید شدی یادت باشه که تاریک ترین ساعت

 شب نزدیکترین لحظه به طلوع خورشید است .

با من باش                                       باتو هستم

 انسان عزیزش را فراموش نمیکند

بلکه تنها به ندیدنش عادت میکند

تنها دلیل زندگی با یه غمی دوست دارم

داغ دلم تازه می شه اسمتو وقتی می یارم

وقتی تو نیستی چه کنم با این دل بهونه گیر

مگه نگفتم چشاتو از چشم من هیچوقت نگیر

                                   بدون چشمانت چه کنم ؟ 

بیستون

      شهر بیستون با جمعیت ۲.۴۵۵ (برآورد ۱۳۸۳خ) در شهرستان هرسین در خاور این استان واقع شده. شهر بیستون در پای کوهی معروف به همین نام و در مسیر شهر کرمانشاه به همدان واقع شده است. دارای دو دهستان به نامهای چهر و مرکزی می باشد. این منطقه از دیرباز مورد توجه بوده و تقریباً از تمامی دوران تاریخی در آن یادگاری یافت می شود:

       سنگ‌نبشته بیستون(کتیبه ی داریوش)

       فرهادتراش

       کتیبه ی بلاش

       غار مر آفتاب

       غار مر تاریک

       غار شکارچی

       مجسمه هرکول

       کاروانسرای صفوی

       پل خسروی

       کتیبه ی شیخ علیخان

       شیر سنگی بیستون

       نقش میتریدات اشکانی

       نقش گودرز دوم اشکانی

       نقش ولخش پارتی

       بنای پارتی

       جاده ی ساسانی

       شهر چمچمال

       کاروانسرای ایلخانی

       پل صفوی

این مجموعه به تازگی در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.

سنگ‌نبشته بیستون یا کتیبهٔ بیستون از آثار باستانی ایران واقع در حدود سی کیلومتری کرمانشاه در غرب ایران است.

نام بیستون از بغ (خدا) + ستان (ادات مکان) آمده که به معنای سرزمین یا جایگاه خدا است. از آن در پارسی باستان به صورت «بغیستانه» و در معجم‌البلدان «بهستان»و برخی از دانشمندان عرب از آن به «بهستون» یاد کرده‌اند

نقش بیستون پیروزی داریوش یکم را بر گوماته مغ و نه شورشی نشان می‌دهد. نماد فروهر در حال پرواز بالای نقش دیده می‌شود. داریوش دست راستش را به نشانه ستایش اهورامزدا بالا برده و پای چپش را بر سینه گئوماتا که زیر پای او افتاده نهاده‌است . شورشیان که دستهایشان از پشت و گردنشان با ریسمان به هم بسته شده‌است پشت سر هم در برابر داریوش ایستاده‌اند. یک نیزه دار و یک کماندار پشت سر داریوش دیده می‌شوند. بلندی قامت داریوش در نقش ۱۸۰ قامت نیزه دار و کماندار حدود ۱۵۰ و قامت شورشیان حدود ۱۲۰ سانتیمتر است. متن و نقش بر اثر عواملی چند از جمله عوامل زمین شناختی فرسایش باران و باد رسوب مواد آلی رشد جلبک در درز سنگها و تأثیر سایر پدیده‌های طبیعی فیزیکی شیمیایی و نیز تخریب به دست بشر بویژه در عصر رواج تفنگ ـ که از قسمتهای برجسته و نمایانتر نقش و از فاصله دور به عنوان نشانه استفاده می‌کرده‌اند ـ و ناآگاهیها و بی مبالاتیهای دیگر آسیب جدی دیده‌است.

نکته‌های اصلی کتیبه بیستون از این قرار است : معرفی داریوش از زبان خود او دودمان هخامنشی چگونگی اعاده پادشاهی به هخامنشیان شیوه حکومت داریوش مرگ کمبوجیه طغیان گئوماتا و کشته شدن او در پاییز ۵۲۲ ق م شورش و طغیان در بسیاری از سرزمینها و سرکوبی آنها و اعاده نواحی بسیاری که از فرمانبرداری سر باز زده بودند پیروزیهایی که در نوزده نبرد نصیب داریوش شده‌است و از جمله پیروزی مهم و دشوار بر سکاها چگونگی استقرار آرامش و امنیت در امپراتوری پهناور رد ادعاهای یاغیان ضدحکومت هشدار نسبت به دروغگویی دفاع از راستی و راستگویی دعای نیک در حق کشور و مردم سپاسگزاری داریوش از یاریهای اهورامزدا در غلبه بر معارضان و بازگشتن صلح اندرز به شاهان آینده و کسانی که کتیبه بیستون را می‌خوانند نام کسانی که در غلبه بر گئوماتا از داریوش پشتیبانی کردند و اشاره به انتشار متن کتیبه در سراسر قلمرو هخامنشی به خط میخی و سه زبان پارسی باستان، بابلی و ٔعیلامی را می‌خوانند.در سالهای اخیر و درپی تصویب طرحی در سازمان میراث فرهنگی کشور به منظور حفاظت از آثار تاریخی بیستون در قالب یکی از طرحهای ملی اقداماتی برای نجات دادن مهمترین کتیبه سنگی جهان و حفاظت علمی و روشمند از آن آغاز شده‌است. این کتیبه‌ها کلید کشف رمز کلیهٔ خطوط میخی گردید. به ویژه «سر هـ. رالینسون» در این موفقیت سهمی بسزا دارد.

پیکره سکونخا در کتیبه بیستون

نقوش برجستهٔ غیرمهمی از ادوار اشکانیان بر صخره‌های کوچک کنار جاده و در پائین کوه دیده می‌شود.

وقفنامهٔ جدیدی در دوران شاه سلیمان صفوی در زمان صدارت شیخ علیخان زنگنه در وسط نقش عهد اشکانی احداث شده‌است. در زمستان ۱۳۳۷ هـ. ش. ضمن عملیات جاده‌سازی مجسمه هرکول و آثار معبد سلوکی در پایین کوه کشف گردید

(http://fa.wikipedia.org/wiki)

بيستون در 30 كيلومتري شرق شهر كرمانشاه بر سر راه همدان كرمانشاه در 47 درجه و 27 دقيقه طول جغرافيايي و 34 درجه و24 دقيقه عرض جغرافيايي نسبت به نصف النهار گرينويچ قرار دارد. اين دشت داراي 1320 متر ارتفاع از سطح دريا مي باشد طوريكه وضعيت استثنايي كوه موجب شده تا عده اي آن را دروازه زاگرس نامند محوطه بيستون در محدوده اي به طول 5 كيلومتر عرض 3 كيلومتر قرار دارد. ايرانيان باستان بيستون را به خاطر جايگاه خاصش بغستان ( جايگاه خديان ) مي ناميدند در متون تاريخي بيستون در دوره هاي مختلف به نامهاي بغستان – بگستان – بهستون – بهستان – بيستون آمده است. بيستون به علت شرايط خاص جغرافيايي از آغاز زندگي بشر تا دوران معاصر مورد توجه انسانها قرار گرفته و از هر دوره آثاري در آن ديده مي شود. 29 اثر آن در فهرست آثار ملي به ثبت رسيده است .

تو می ایی به بالینم ولی اندم که در خاکم

خوش امد گویمت اما در اغوش کفن گویم

                                           خدا نگهدارت نازنینم

     شور فرهادم به پرسش سر به زیر افکنده بود

       ای لب شیرین ! جواب تلخ سر بالا چرا ؟

نگاهي به اثر باشكوه طاق بستان در كرمانشاه

    در شمال شهر كرمانشاه و در مكاني بسيار خوش آب و هوا كه چشم‌اندازي از چشمه‌اي پرآب و درختاني

 اانبوه دارد، مجموعه تاريخي طاق بستان ديده مي‌شود. طبيعت اطراف آن هم بيشه‌زاري مناسب براي شكار

سلاطين محسوب مي‌شده است و هم‌اكنون نيز بقاياي ديواره‌هاي شكارگاهي در جنوب مجموعه طاق بستان

بخوبي ديده مي‌شود. ولي شكوه و شهرت اين مجموعه بيشتر به خاطر شاهكارهاي حجاري شده دوره ساساني

مي‌باشد كه در دل كوهي به همين نام ايجاد شده كه به چند بخش تقسيم مي‌شود. دراين محوطه، آثاري از دوره

 ساساني وجود دارد كه شامل سنگ نگاره اردشير دوم و دو ايوان سنگي بنامهاي ايوان كوچك و بزرگ است.

ايوان كوچك در سمت چپ سنگ نگاره ادشير دوم و ايوان بزرگ در سمت راست ايوان كوچك قرار دارد.

مورخين و جغرافي نويسان دوره اسلامي ضمن توصيف سنگ نگاره‌هاي طاق بستان، از اين محوطه با نامهاي

 متفاوتي ياد كرده‌اند، بطوريكه ابن فقيه و ابن رسته اين مكان را " شبديز " و ياقوت آن را " قصرشيرين "

ناميده است. همچنين حمدالله مستوفي آنجا را " طاق وسطام " عده‌اي ديگر آن را " طاق بهستون " ، " طاق

بيستون " و " تخت بستان " ناميده‌اند. اهالي محل نيز محوطه را با نام " طاق وسان " و " طاق بسان"

مي‌شناسند زيرا " سان " در لفظ محلي به معني سنگ است و به اين ترتيب " طاق وسان " يعني طاقي كه در

سنگ كنده شده است. امروزه نيز در اكثر محافل ايران شناسي از اين مكان با نام "طاق بستان" ياد مي‌شود